پرتره هنری سینمایی، قاب عمودی، کادربندی نیم‌تنه، سوژه دقیقاً در مرکز تصویر.  
چهره مردانه با پوست طبیعی، ابروهای طبیعی و متعادل، نگاه مستقیم و عمیق رو به دوربین، حالت صورت آرام، جدی و احساسی.  
موها تیره، کوتاه، طبیعی و مرتب، بدون اغراق.

لباس شامل یک لباس یا تاپ مشکی ساده و بدون طرح با یقه بسته.  
روی آن یک شال یا پارچه سنتی ضخیم با بافت پارچه‌ای، ترکیب رنگ‌های گرم شامل قهوه‌ای، زرشکی و نارنجی تیره، الگوی سنتی و کلاسیک، که به‌صورت آزاد دور شانه‌ها انداخته شده است.

سوژه یک تکه سنگ طبیعی بسیار بزرگ به شکل دقیق نقشه جغرافیایی ایران را در آغوش گرفته است.  
نقشه ایران بزرگ، غالب و عنصر اصلی تصویر است، از زیر چانه تا پایین کادر امتداد دارد و بخش عمده‌ای از تنه را می‌پوشاند.  
مرزهای جغرافیایی ایران کاملاً دقیق و واقعی هستند و **دریاهای ایران به‌وضوح در نقشه مشخص‌اند**:
– دریای خزر در شمال  
– خلیج فارس و دریای عمان در جنوب  
این دریاها به‌صورت فرورفتگی‌های واقعی در سنگ یا با بافت و رنگ متمایز اما طبیعی از بدنه‌ی سنگ نمایش داده شده‌اند، بدون اغراق و بدون المان تزئینی.

سنگ دارای لبه‌های نامنظم و شکسته، بافت زبر و خام، رنگ کرم مایل به خاکی و وزن بصری سنگین است.  
نقشه کاملاً واضح، غیرتزئینی و کاملاً قابل تشخیص است و با هر دو دست، محکم، محافظت‌گرانه و معنادار به سینه فشرده شده است.

پس‌زمینه محو با عمق میدان کم، نور گرم غروب، گرادیان رنگی قهوه‌ای، بنفش و نارنجی ملایم.  
نورپردازی نرم و جهت‌دار از جلو و کمی از کنار، تأکید بر صورت، دست‌ها، بافت پارچه و جزئیات نقشه و دریاها.  
حال‌وهوای تصویر عمیق، هویتی و مفهومی، سبک پرتره هنری معاصر، فوتورئالیستیک، جزئیات بسیار بالا، بدون اغراق، بدون نماد اضافه، بدون المان اضافی.